Maynilad ng Puso

Tubig

Pumapatak nang pumapatak

Tagaktak nang tagaktak

Bumubuhos nang bumubuhos

Walang hinto sa pag-agos

Dulot ay kasiyahan

Sa mga batang nagtatampisaw

Dulot ay kasaganaan

Sa mga sumisibol na halaman

Dulot ay kapahingahan

Sa mga napapawing uhaw

Dulot ay kapayapaan

Sa mga naglalayag

Ngunit sa iba'y dulot ay kalungkutan

Sa bawat gabing punô ng kapighatian

Luha'y rumaragasa mula sa pusong nawalan ng pag-asa

Kapag ang puso ay nawasak aagos ang luha

(No classes due to water interruption. No sleep due to depression.)

Ipagpatawad ang pagtatangka. Lumaya ang isipan. Kumawala ang panulat. Puso ay nawasak.

Pagbangon ng Isang Guro

Bumabangon sa higaan bago sumikat ang araw

Mga mata'y lumalaban sa pagpikit ng mga mata

Buong lakas na pumipiglas sa hatak ng higaan

Kahit mahirap ay titindig sa umaga

Magbubuhos sa katawan ng tubig na kay lamig

Lulundag nang mabilis sa pagsayad ng tubig

Mga panlinis sa katawan agad na kabig

Kahit mga labi sa lamig ay nanginginig

Uniporme'y ihahanda para sa buong araw na ganyak

Sarili'y aayusin upang di mukhang sadlak

Matapos magbihis mga gamit ay hawak

Agad na lilisanin ang buhay na wasak

Sa kanyang paglalakbay sarili'y hinahanda

Upang mga gawai'y matapos nang maganda

Sa kanyang isip mga bata'y matuwa

Na siyang nagiging lakas ng pusong sawâ

Pagpasok sa pintuan baon ay buong sigla

Sapagkat pag-asa'y dapat sa kanya makita

Ngiti sa labi ay buong pusong ilalantad

Para sa mga batang karunungan ang hangad

Pasakit na problema'y isinasantabi muna

Sa loob ng silid ay di dapat mahalata

Lalong humuhusay sa pagtatago sa madla

Upang sa kanyang mga mata'y magningning ang ligaya

Ang sariling kapakanan di kailangan na dahilan

Binibigyang pansin ang mga buhay na hawak niya

Sa kanya nakasalalay kinabukasan ng mga bata

Sandaling paglimot sa sarili'y kayang-kaya

Ang tinig niya'y naaabot ang maraming hinaharap

Sapagkat ang kanyang hinuhulma ay mga pangarap

Hindi iniinda ang maghapong pagsasalita't pagtayo

Upang ang mga bata'y may matutuhan na bago

Matapos ang ilang oras sa mga klase namukadkad

Siya'y nama'y maghahanda sa mga aralin para bukas

Ang trabaho'y di natatapos sa loob lamang ng silid-aralan

Bagkus pinapatag ang mga plano para kinabukasan

Paglubog ng araw siya'y uuwi

Upang harapin sariling mundong makitid

Sa kanyang tahanan muling bibitbitin

Lahat ng kabigatang sa kanya'y pasanin

Sa kanyang pamamahinga'y magmumuni-muni

Kung anong gagawin para kalungkuta'y magapi

Kanyang binalikan mga pangyayari sa buong araw

At kanyang nakita mga di-pangkaraniwang mga larawan

Mga mapupungay na mata't matatamis na ngiti

Mga tawang sa kanyang pandinig ay namamayani

Malalim na buntong-hininga at biglang nasambit

Ang mga mag-aaral ko ang sa aki'y di mawawaglit

Kaya sa araw-araw na pagbangon matapang na tumitindig

Sabik na sabik sa mga isipan magdilig

Walang pagdadalwang isip sa kanya ay sumagi

Na pagtuturo ay pag-igihan, gawing mabuti

Sa kanyang mga kamay mga pangarap huhulmahin

Kinabukasan ng mga bata ay ipagbubunyi

Kanyang pinapatag ang lalakaran sa lakbayin

Upang kanilang marating buhay na mithiin

Kaibig-ibig-an

Kailanma'y di hiniling na iyong ibigin
Ang tanging nais ay ika'y makapiling
Sa lungkot, sa ligaya
Ikaw ang kabahagi

Nang ika'y dumating sa'king mundong magulo,
Iyong sinulsi ang wasak na puso
Sa bawat pakikinig mo sa suliraning dala ko,
Pinaniwala mo akong ika'y di maglalaho

Sa bawat taon na ika'y naging kaibigan ko
Di na tumingin sa iba dahil sapat na ang katapatan mo
Sa lahat ng dinanas na luha't pighati
Sa mga balikat mo ako'y laging humihilig

Matagal na panahon sa bawat isa'y sumandig
Sa lahat ng hamon tayo'y magkakampi
Kahit anong dagok ang sa ati'y dumating
Walang iwanan sa ati'y nanatili

Tadhana'y mapaglaro't
Pag-ibig ay mapagbiro
Sa di inaasahang panahon
Sa iyo ay nahulog

Ang mga kamay mo ang sumalo
Ang katauhan mo'y sumaklolo
Sa tumitibok kong puso'y
Ikaw ang nagpahinto

Hindi inakalang sa pagkakaibiga'y hihigit pa
Dahil wala nang hihigit pa sa makasama ka
Bawat oras na hawak ka'y wala nang hahanapin pa
Bawat yakap mo'y naging lunas sa'king buhay

Ika'y pinangarap na makasama habambuhay
Ang Diyos ang may alam ng matamis na kahilingan
Na ika'y wag lilisan
Sa'king buhay ay kailangan

Wala nang tatamis pa sa pag-ibig mo, sinta
Ang matalik na kaibiga'y ngayo'y mangingibig na
Sa tagal ng panahong ating hinintay
Aking akala'y damdami'y di mamamatay

Ngunit ang tadhana'y sadyang mapaglaro
Ika'y nilayo sa piling ng aking puso
Nilamon ng pangarap ang pagsinta mo
Ika'y napagod at iniwan ako

Sa bawat paglayo mo'y lumuluha ako
Sa bawat gabi ay dasal kong makapiling mo
Ngunit ang dalangi'y hindi sinagot
Bagkus lalong nilayo sa'kin ang damdamin mo

Isip ay hibang sa kaiisip ng sagot
Damdami'y tuliro sa paghukay ng gamot
May lunas pa kayang maiaalok
Ang pagsinta kong alay lamang sayo

Kung sarili'y papipiliin kung ano ang mangyari
Nais kong ibalik ang pagsasamahan natin
Dahil ang puso kong ito'y ikaw na ang napili
Habambuhay makasama, araw-araw makapiling

Ngunit di ko hawak ang puso mo't isipan
Ang tibok ng puso mo'y di na aking pangalan
Dinala ka ng buhay sa lalong marilag
Sa sobrang taas mo'y di ko na naaninag

Ano pa nga ba aking mahihiling
Kundi ang kaligayahang matagal mo nang panalangin
Nawa'y sa'yong paglisan ika'y pagpalain
Ng ating Diyos Amang nagtagpo sa atin

Sa saklap na dinanas ng pagkakaibigan at ibigan
Baon ko ang lahat ng alaalang inambag mo sa'king buhay
Mga tinuro mo saki'y pakaiingatan
Lalong lalo na ang kung paano magmahal nang tunay

Sa susunod na magtagpo ang mga landas natin
Malamang ika'y matagumpay na't ipagmamalaki ng bayan natin
Sana ako'y iyong makitang masaya't  matagumpay rin
Sayo'y magbibigay ng ngiting walang kasingtamis

Aminin ay di madili
Ang pagdating mo'y nagpinta sa'king daigdig
Ngunit sa pagkawala mo'y kadiliman tuwing gabi
Madilim na panaginip ang lumalamon sa'kin

Tunay ngang mahirap limutin ang tunay na pag-ibig
Di alam kung kaya pa ng puso na magmahal muli
Sapagkat ang puso kong iyong pina-ibig
Di na kayang pumili ng ibang iibigin

Hanggang may tula akong naisasatitik
Hanggang nakalilikha ng kuwento ng pag-ibig
Ang damdamin ko'y di pa nagmamaliw
Susulat at susulat pa rin ng pagmamahalan natin

Hangganan

Hanggang kailan sasabayan ang buhos ng ulan
Ng mga luhang sa mata'y pumapatak?
Hanggang kailan patatakbuhin ang oras
Kasabay ng pagbalik ng mga alaala?

Ilang nobela ang babasahin para paniwalain ang sarili
Na tunay na may pag-ibig?
Ilang pelikula ang panonoorin
Para makahanap ang sarili ng happy ending?

Ilang awitin ang patutugtugin
Upang mabigyang paliwanag ang lahat ng damdamin?
Ilang tula pa ang susulatin
Upang mailabas ang lahat ng pighati?

Ilang araw pa ang palilipasin?
Ilang gabi ang darausin?
Upang ang pag-ibig sa iyo ay limutin
Dahil ang hangganan ay di pa rin dumarating.

Ang pag-ibig ay wagas at walang hanggan
Ngunit nang madama mula sayo'y nawala.
Ang dating tamis ng pagsasama
Ngayo'y naglalaho't dumating na sa hangganan.

Pinakamasayang Lovelife

Pag-ibig. Masarap pakinggang pero mahirap panindigan. Sa panahon ngayon, maraming nagsasabi na masaya ang magmahal o masarap ma-inlove. Ano ba ang sukatan para masabing masaya ang magmahal? Kapag napapangiti ka sa bawat banat niya? Kapag tinatanong ka kung nakakain ka na ba ng almusal, tanghalian, o hapunan? Kapag bumabati ng good morning o good night? Kapag dinadamayan ka sa kalokohan? Paano kung isang araw, hindi na niya yan gawin? Ano mahal mo pa?

Ang mahirap kasi sa panahon ngayon, hindi na malinaw sa tao kung ano ang tunay na kahulugan ng pag-ibig. Nakalimutan na ng tao kung paano dapat ipakita ang pagmamahal. Kung paghoholding hands o PDA lang ang batayan para masabing nagmamahalan ang dalawang nilalang, siguro nga maraming taong marunong magmahal. Pero hindi. Mayroon pa ring mga tao na kahit na gaano katamis ang pagsasama nila, sa bandang huli naghihiwalay pa rin. Bakit? Dahil hindi iyon ang kailangan ng tao para manatiling in-love. Mayroon pa ring bahagi ng pagkatao nila ang naghahanap ng tunay na pagmamahal. Ang tao kasi hanap nang hanap kung kanino nila mararamdaman ang tunay na pagmamahal. Sabi nila baka nasa tabi-tabi lang pero hindi mo napapansin. Subukan mong tumingin sa taas. Pikit ang mata. Hinga ng malalim. Ako na ang magsasabi na ang pagmamahal na kukumpleto sa buhay ng tao ay hindi nakasalalay sa taong makakarelasyon mo. Ang totoong pagmamahal ay mararansan mo mula sa Diyos.

Wala nang makahihigit sa pagmamahal na iyon. Kung iyon lang ang hahanapin ng tao, mawawala na ang mga heartbroken at hopeless romantic. Walang kahit na sinong tao ang makapagbibigay ng pagmamahal na kayang ibigay ng Diyos. Kahit kailan hindi ka maha-heartbroken. Ang pinakamasayang lovelife ay ang pagkakaroon ng relasyon sa Diyos.

Bakit Hindi Filipino?

Ang bansa ay Pilipinas
Ang salita ay banyaga
Ang binabasa ay sinulat sa ibang wika
Ang mga hinahangaan ay nasa ibang bansa.

Ang wika ay Filipino
Hindi ginagamit sa mataas na antas
Mababa ang tingin sa bawat salita
Ikinahihiya.

Ang lahi ay Pilipino
Gustong maging Koreano, Amerikano, o Hapon?
Magpaampon sa ibang bansa?
Kalimutan ang Inang Bayan?

Sino ka?
Ano ka?
Saan ka nakatira?
Bakit hindi Filipino ang gamitin mong wika?

I declare victory!
August 17, 2014 Sunday
I declare victory!
LET.
My hope is in the LORD.
"If God is with you, who will be against you?"
I believe.
I claim it!
We will pass.
We will Top the LET.
GO PNUans!